Na bijna 7 weken(!!) lang ziekenboeg werd het hier EINDELIJK wat rustiger in huis.
De meisjes konden weer naar het kinderdagverblijf en ik kon mijn studie weer oppakken.

Ik vond het fijn om weer bezig te zijn met andere dingen dan alleen maar zorgen.
Begrijp me niet verkeerd, ik hou meer van mijn kids dan ik ooit van iemand anders zal doen en ik zorg met alle liefde voor ze,  maar na 2 maanden binnen zitten / ziekenhuis opnames / huisarts bezoekjes, vond ik de muren toch wel heel erg dicht op me afkomen!

Vol gas bezig met m’n studie: modules afronden en voldoendes binnenhalen, dat was nu mijn doel.
Waarvan ik dacht dat dat een flinke klus zou worden, had ik opeens goed de vaart erin.
In het totaal 5 modules afgerond in 2 weken tijd en allemaal in 1x gehaald!!
*Stiekem deed ik echt wel even een ‘happy dance’ toen ik al die 8+ cijfers zag!
Dat gaf me weer vertrouwen en moed.*

De zon kwam ook nog een aantal dagen om het hoekje kijken en ik denk dat iedereen daar wel aan toe was.
Lekker buiten, terrasje (met jas) en gewoon keihard genieten!


Helaas toen de regen weer kwam, kwam hier het gerommel in huis ook weer binnen.

Noodle had verhoging, maar die zei telkens dat ze zich ‘lekker voelde.’
*Daar vertrouw ik dan ook op, want ik weet inmiddels dat als ze zich echt niet lekker voelt, dit ook zelf heel goed aangeeft!*

Miss T. zat me niet lekker, ze bleef een aantal dagen verhoging houden en het wilde maar niet zakken.
Ik zei nog tegen mijn moeder dat ik met haar naar de huisarts wilde, maar dat ik het nog wel even een nachtje aankeek.
Natuurlijk werd ze de volgende dag prima wakker, waardoor ik haar toch naar het kinderdagverblijf bracht.
Toen ik haar later weer op kon halen, zag ik dat er tandjes doorkwamen, dus daar kon ik haar symptomen wel aan koppelen.

2 dagen nadat ik de doorkomende tandjes had ontdekt, begon ze flink te spugen en hield ze eigenlijk geen vocht meer binnen.
Ik was het zat en besloot naar de huisarts te gaan….
“Beide oortjes zijn rood, ze heeft een dubbele oorontsteking.
Ze krijgt een kuurtje, alleen dat is dan wel haar 4e kuurtje van dit jaar.
Als ze het nog een keer krijgt, moeten we even een plan gaan maken.”

Ik baalde als een stekker, maar ik wist dat we ook dit wel weer konden doorstaan, want…

WIJ ZIJN DE 3 MUSKETIERS – EEN VOOR ALLEN, ALLEN VOOR EEN! ❤


We zijn nu inmiddels een paar dagen verder en de rust lijkt weer terug!
Nu hoop ik echt (héél erg) dat de rust even blijft en dat we gewoon weer alles kunnen doen wat we willen/moeten doen.


Lieve lezers,

Maak er een mooie (werk-)week van en tot gauw!

xox,

Keer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s