Intens geluk!

“Oh.. My.. gosh..”
Dat was het eerste wat ik kon zeggen, toen ik vorige week donderdag de woning binnen kwam lopen.


Vorige week maandag kreeg ik een mailtje dat ik 3e was bij een woning, ik mocht komen kijken.
De zenuwen schoten – zoals gewoonlijk – keihard door m’n lichaam en ik begon al hele plannen in m’n hoofd te maken.
Ik belde C. (de papa van de meisjes), m’n ouders en een goede kennis.

Toen ik de volgende dag op de lijst keek stond ik ineens 2e!!
Oh my, dit zou wel héél erg spannend gaan worden!

Donderdag bracht ik de meisjes naar het kinderdagverblijf, zodat ik even rustig naar de woning kon gaan kijken.
(Met grote dank aan de eigenaresse van het kinderdagverblijf, aangezien het allemaal last-minute – lees: dezelfde ochtend nog – geregeld kon worden!)
C. ging mee, dit vond ik fijn.
(Donderdag is hij altijd bij ons en ik wilde echt wel iemand mee naar zo iets bijzonders!)
Allebei werden we knetter zenuwachtig toen we bij de deur gingen staan en er nog 7 andere gezinnen/mensen bij kwamen staan.
Ik zei nog tegen hem: “Dat gaat hem echt niet worden, hier zit vast de nummer 1 bij!”

We mochten naar binnen.. ik liep voorop.
We moesten ons melden, dus ik gaf mijn naam.
Mevrouw van de woningbouw zei heel enthousiast; u bent nummer 1!
Ik keek C. aan en zei: “Oh.. My.. Gosh!!”
We liepen eerst de woning rond voordat het tot me doordrong.
Ik stond nummer 1 of was ik nou nummer 1 omdat ik als eerst binnen kwam lopen??
Ik ging het checken bij mevrouw van de woningbouw. “Ja, u bent nummer 1. Een fijnere dag kan ik u niet wensen!”
Flabbergasted dat ik was gaf ik alle formulieren aan haar en zij keek het allemaal even na.
Het was allemaal goedgekeurd, dus ik kon er voor 95% vanuit gaan dat ik de woning zou krijgen!!
Ik zou over een paar uur nog gebeld worden om het definitief te maken en de eerste huur over te maken.
(En natuurlijk de datum te plannen voor de sleuteloverdracht!!)

We stapte de auto in, sprakeloos en nog steeds zonder besef.
Ik had een huisje, dat wist ik, maar de emotionele lading kwam er nog niet uit.
Onderweg naar het kinderdagverblijf voelde ik het telkens opkomen, maar het zette niet door.
Natuurlijk kwamen alle tranen toen ik Noodle ging ophalen, terwijl ik me normaal gesproken goed groot kan houden bij m’n meiden.
Hoe fijn is het om tegen je oudste te zeggen dat we gaan verhuizen en dat ze een huisdiertje gaat krijgen!!
(Dat wilde ze namelijk heel erg graag, alleen kon tot nu toe niet.)
Ik werd getroost door Noodle haar juf, want die wist en weet hoe belangrijk dit voor me was en is.
Noodle was ook ontzettend blij en kreeg de hele dag de lach niet van haar gezicht!

Een paar uur later werd ik gebeld dat alles definitief 100% rond was en dat ik 23 mei de sleutel zou krijgen.🤩

Afgelopen vrijdag was André Rieu op tv.
Prachtig, tranentrekkend, gezellig en mooie muziek. “You raise me up” kwam voorbij, waarbij ik alle tranen even lekker kon laten lopen.
Niet eens door de tekst van het nummer, maar van alle spanningen en van al het wachten!
(Dat nieuwe huisje was best welkom, zeg maar.)
Maar pas bij de “Sirtaki” begon het besef van een eigen plekje te komen.
Als een malle stond ik mee te dansen, Ώρα te roepen en wat Griekse woorden te brabbelen in/tegen mezelf.
Lekker gek doen, alle spanningen eruit dansen en even mezelf zijn.
Ik voelde een warme tinteling door m’n lichaam stromen, mijn meeste grote glimlach stond op m’n gezicht en de tranen schoten in m’n ogen van geluk.
Dit soort geluksmomenten heb ik niet vaak en koppel ik aan “intens gelukkig!”
Die nacht sliep ik heerlijk en dagen daarna ging ik de voorbereidingen in voor de verhuizing!


Het is vandaag donderdag 23 mei, voor de meeste een normale werkdag.
Voor mij de dag dat ik de sleutels in mijn handen kreeg en ik mij (en de meisjes) in een nieuwe woonplaats inschreef!
Vanmiddag hebben we de sleutels opgehaald, hebben we ramen opgemeten en nog even gekeken wat nou het handigst is om als vloer te gaan leggen.
(Ugh, ik kan echt geen vloeren/lampen/schoonmaak spullen meer zien.😂🙈)
Morgen gaan C. en ik beginnen met verven en de vloer leggen.
Spannend!!!

Ik ga niet meteen over, dit omdat ik nog echt wel flink moet klussen en wat dingen moet regelen voor de opvang van de meisjes + mijn werk.
Maar de toekomst in ons nieuwe stadje ziet er prachtig uit.
Ik ga van een huis mijn thuis maken!!


De komende weken zullen er geregeld blogjes voorbij komen over de verhuizing en de struggles die daarbij komen kijken.
Zeker omdat we maar 1 a 2 dagen in de week aan de woning kunnen werken en de meisjes er ook nog gewoon zijn.
Dit zal goed plannen worden!♥️


Lieve lezers,

Ik ga even verder genieten van mijn “huisjes-bubbel”!🏡

xox,

Keer

One thought on “Intens geluk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s